ΕΠΙ ΜΕΡΟΥΣ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

Στο γνωστό βιβλίο του "Οι Άτλαντες και όχι οι θεοί", ο ερευνητής και συγγραφέας κ. Βασ. θ. Πάσχος που επί μακρόν έχει ασχοληθεί με το θέμα της Ατλαντίδας, μας δίνει τις εξής πληροφορίες σχετικά με δύο αρχαίους συγγραφείς, που λέγεται ότι επισκέφθηκαν την Αίγυπτο για να επιβεβαιώσουν τα περί Ατλαντίδας (λεγόμενα του Πλάτωνα).
"Ο Πρόκλος", γράφει ο κ. Πάσχος, "ισχυρίζεται ...ότι οι ιερείς της Νηίθ [=Αθηνάς, στην Σάϊδα] ... του έδειξαν αρχαιότατες στήλες με ιερογλυφικές επιγραφές και του ερμήνευσαν ότι αυτές είναι αφηγήσεις για την Ατλαντίδα. Του επιβεβαίωσαν τις τεράστιες και παγκόσμιες θεομηνίες που συνέβησαν πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες. Κατά την τελευταία θεομηνία, όταν καταποντίστηκε η Ατλαντίδα, η Αττική και άλλες περιοχές της Ελλάδας συγκλονίστηκαν από σεισμούς. Μερικά παράλια κατακλύστηκαν από τη θάλασσα και έγιναν καταστροφές". Στην συνέχεια, ο κ. Πάσχος -που είναι άξιον απορίας πώς μετά τις τόσες πληροφορίες στην κατοχή του, που οδηγούν στην Πελοπόννησο, καταλήγει ότι η Ατλαντίδα βρισκόταν στον Ατλαντικό ωκεανό..."- γράφει ότι ο Κράντωρ, "που διετέλεσε Διευθυντής της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης, υποστηρίζει με πείσμα ότι η ύπαρξη της Ατλαντίδας είναι ιστορικό γεγονός. Και ισχυρίζεται πως είδε τις πινακίδες όπου ήταν χαραγμένη η ιστορία για την Ατλαντίδα". Οι πληροφορίες αυτές δημιουργούν ερωτήματα όπως.
Εάν πράγματι υπήρξε ποτέ ένα τέτοιων τεράστιων διαστάσεων νησί που ο Πλάτωνας ορίζει με το όνομα "Ατλαντίδα" και περί του οποίου οι αιγύπτιοι ιερείς υποτίθεται ότι γνώριζαν και ανέφεραν τόσες λεπτομέρειες στον Σόλωνα.
Πως εξηγείται το ότι σχεδόν 200 χρόνια αργότερα, οι ιερείς, με τους οποίους μίλησε ο Ηρόδοτος στο ναό του Ηφαίστου στην Μέμφιδα, δεν του ανέφεραν τίποτα σχετικό;
Είναι δυνατόν ο ακάματος αυτός εθνογράφος, λαογράφος και ιστοριοδίφης, που ήδη πριν από τον Πλάτωνα, γνώριζε ότι "η έξω των ["Ηρακλέων"] στηλέων θάλασσα" ονομαζόταν ('καλεσμένη") "Ατλαντίδα", καθώς και την ύπαρξη όρους με το όνομα "Άτλας" και ανθρώπων με την γενική επωνυμία ("επώνυμο;") "Άτλαντες" που ζούσαν στην βόρειο-δυτική Αφρική "επί τούτου του όρεως" (-Ιστορίη, Δ 184), να άφηνε την ευκαιρία που είχε στην Μέμφιδα να μάθει, αν δεν ήξερε, πώς και από ποιους δόθηκαν τα ονόματα αυτά;
Πιστεύουμε πως, ένας ζηλωτής και πατριώτης, όπως ήταν ο Ηρόδοτος, ποτέ δεν θ' άφηνε την ευκαιρία να μάθει -ίσως κάτι παραπάνω, αν ήδη γνώριζε κάτι- για την "μεγάλη....και θαυμαστή" εκείνη πολεμική "δύναμη" των Ατλάντων "βασιλέων" που κατά τον "μύθο" (Τίμαιος, 23.Ε.1-Δ.5) κάποτε, ενωμένη εις μία ("ξυναθροισθείσα εις εν" [ενν. σώμα]) επιχείρησε, σε κατάσταση αλαζονείας, με μίαν εξόρμηση της να υποδουλώσει ("δουλούσθαι") τους ομοεθνείς του και όχι μόνον.
Μη αγνοώντας λοιπόν το γεγονός ότι ο Ηρόδοτος, προκειμένου να γράψει στην "Ιστορίη" του για τις νίκες των Ελλήνων κατά των Περσών και την ανάπτυξη του Ελληνισμού (ιδιαίτερα του Αθηναϊκού Κράτους) που επακολούθησαν τις νίκες αυτές, αλλά και για να ικανοποιήσει την φιλομάθεια του και τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα, αποφάσισε να κάνει επικίνδυνες και επίπονες για την εποχή εκείνη περιηγήσεις και μάλιστα με δικά του έξοδα, πως δικαιολογείται η απόλυτη σιγή του περί Ατλαντίδας, και του τόσο σημαντικού πολέμου (ακόμα και κατά τους Αιγυπτίους ιερείς) μεταξύ Αθηναίων και Ατλάντων;

Μία απάντηση νομίζουμε υπάρχει εδώ. Ο πολυμαθής και φιλοπερίεργος Ηρόδοτος δεν αναφέρεται σε κάποια τεράστια ήπειρο, νησί και πολεμική δύναμη σχετιζόμενες με το όνομα "Ατλαντίδα" -που ξαφνικά χάθηκαν από προσώπου γης- απλώς και μόνον επειδή οι διαστάσεις τους και η θέση τους δημιουργήθηκαν από τον γηραιό πλέον Πλάτωνα περίπου 70 χρόνια μετά τον θάνατο του ιδίου.
Το γεγονός λοιπόν ότι ο Ηρόδοτος αποκαλεί τον σημερινό Ατλαντικό Ωκεανό "Ατλαντίς θάλασσα", εν όψει της απάντησης αυτής, μας οδηγεί στην αναζήτηση άλλης εξήγησης περί του πώς η "θάλασσα" εκείνη πήρε το όνομα αυτό.

 

 

Προηγούμενη Σελίδα        Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ - ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ        Προηγούμενη Σελίδα
Advertised by Ati Advertising on se.gr